H E E M K U N D I G
E S
T U D I E K R I N G
K E M P E N L A N
D
L
E
Z
I
N
G
Eindhoven-in-beeld / Frans Gommers.
Geboren in 1946 en (pas) sinds 1959 (met tussenpozen) in Eindhoven wonend, ben ik van oorsprong niet eens een ‘echte’ Eindhovenaar. Misschien ook daardoor had Eindhoven voor mij een wat vaag beeld van een alsmaar vernieuwende stad met weinig historie. De oude Deense plaatsen en in Nederland bijvoorbeeld Delft waren pas écht interessant voor me. Dat veranderde een vijftal jaren terug. Mijn zoon woonde toen al enkele jaren in een oud vissersplaatsje in Schotland met bijna uitsluitend historische panden. Het softwarebedrijfje waar hij daar werkte runde voor die plaats, als een bijdrage aan de gemeenschap, op internet een interactieve beeldbank over het stadje. En gelukkig, ik liet me (deze maand vijf jaar geleden) over halen om als hobby voor Eindhoven een Nederlandstalige versie te starten. De ontwikkeling sindsdien tart bijna elke fantasie.
Al heel snel liep het aantal dagelijkse bezoekers op de website Eindhoven-in-beeld.nl naar een vrij constant gemiddelde van zo’n tweeduizend per dag! Een enorme belangstelling en betrokkenheid van duizenden (oud-) Eindhovenaren, die ook nog eens massaal reageren en foto’s insturen. Reacties (waarvan inmiddels ruim 61.000 gepubliceerd) waarbij vaak de emotie als het ware van het computerscherm af spat. In de reacties vult men elkaar aan met historische en andere gegevens. En daarbij blijkt duidelijk dat zich onder de bezoekers specialisten bevinden over de meest uiteenlopende onderwerpen. Want bijna alle onderwerpen die Eindhoven betreffen komen aan bod, een wel heel grote verscheidenheid. Oorzaak: de (voornaamste) begrenzing wordt slechts gevormd door de geografische grenzen van onze stad.
Mede dankzij de moderne techniek bleken we in een grote leegte te voorzien. Immers nu kon iedereen zich op een hem of haar passend tijdstip verdiepen in het eigen verleden en in onderwerpen waarnaar zijn of haar belangstelling uitging. Ook kunnen leveren van de eigen bijdrage bleek van onschatbare waarde, voor de bijdrager zelf, als wel voor het ontstaan van een enorme beeld- en databank. Daardoor ontstaat bij velen een warme en ook veel bredere belangstelling. Met vaak ook gevolgen buiten de website om, als nieuwe en hernieuwde vriendschappen, reünies, nieuwe hobby’s, het ontsluiten van historisch materiaal enzovoorts. Onze cultuurhistorie komt zo meer en meer in een daglicht dat het waard is. Zélfs de politiek wordt zich langzaam aan wat meer bewust van dit ‘fenomeen’.
Vanaf het begin volg ik een zo groot mogelijke openheid bij het publiceren van al het beschikbaar komende materiaal. Met als gevolg dat ook steeds meer materiaal uit tot dan toe gesloten verzamelingen beschikbaar komt. En door het materiaal én de soms verrassende kennis die bij de bezoekers aanwezig blijkt, worden zelfs kleinere hiaten in onze geschiedenis ingevuld. Spontaan én uitgebreid worden soms naspeuringen gedaan om de juistheid van een veronderstelling te achterhalen. Ik verbaas me al niet meer als ik bij een fout al binnen enkele uren wordt gecorrigeerd.
Ook dit succesverhaal kent keerzijden. Zoals de non-stop grote hoeveelheid werk. Immers moderne mens vindt het bijna vanzelfsprekend, zeker op internet, dat áltijd alles is verwerkt. Dan vergen apparatuur en bibliotheek steeds nieuwe investeringen. En een door mij opgerichte stichting werd een debacle doordat andere belangen gingen prevaleren, met uiteindelijk als gevolg een deels gekopieerde tweede ‘Eindhoven in beeld’-site.
Maar in zo’n vijf jaren ontwikkelde zich, mede dank zij hulp en steun van velen, een kleine privé hobby tot, zoals we wel eens zeggen, het collectief geheugen en bewustzijn van heel veel Eindhovenaren. Het bewustzijn van wat en wie we waren en hoe daar nu mee om te gaan.
Het is een eer voor mij om u op 21 april te
mogen laten delen in een reeks beelden en bijzonderheden over
historische
Eindhovense nijverheid. Nijverheid welke soms heeft geleid tot een
bloeiende
industrie, maar nog vaker geheel verdween. Niettemin hebben we op
verschillende
terreinen een grote faam gekend. Andere niet minder interessante
initiatieven
stierven een bijna roemloos einde. Maar dat alles is een deel van
óns
gezamenlijke verleden.
Graag tot 21 april,
Frans Gommers